Türkiye'nin son devir yazılı tarihinde yer almayan bazı kişiler ülkeyi yönetenlerin büyük bütçelerle, geniş kadrolarla, modern yayın araçlarıyla ve silahlı güçlerle yapamadığını yapmaya muvaffak oldular. Türkiye'nin resmi tarihini yazanların menfi olarak bile bahsetmek istemedikleri, kitaplarında yer vermekten kaçındıkları bu kişilerin arasında Bediüzzaman Said Nursî önemli bir yer tutmaktadır. Said Nursî kural dışı-ortam dışı itilmiş İslâmın alışılmamış (pasif) varoluşunu üstlenenlerden birisi, hatta birincisidir.***...çağdaş iletişim imkânlarının hiç birine sahip olmadan kitleleri etkileyen tebliğin mümkün olduğunu gösterdi. O bütün iletişim merkezleri kontrol altına alınmış, yayın kanalları İslâma kapatılmış bir ülkede düşünme ve bunu yaymanın, böylece geniş taraftarlar kitlesine ulaşmanın mümkün olduğunu isbat etti.